شاعر تاریخ مینویسد

همانطور که ساعتها با ثانیه هاشان

همانطور که خیابانها با مردمشان

همانطور که پرونده‌ها امضا میشوند روی میز

و این روز مرگی هر روز تاریخ جدیدی 

که با ردّ پای ما به جلو میرود

شعری تازه متولد میشود

و مادری در زندان می‌میرد

مادری در خیابان

و قدمهای کودکی

که در آکرپولیس

که در اهرام 

که در پرسپولیس ...

که در .. کسری

هر روز بازی می‌کند

می‌خندد

گریه می‌کند

زمستان شهسوار را توی گرمای استوا طی‌ می‌کنم

و هر روز از پلی که چشمه کیله نیست

کاکایی نیست

..... و ماهیگیرهای شیلات

که قدمهام را به تور بکشند...